κυριαρχία

στην απόλυτη κυριαρχία τους
σαρωτικοί
απαστράπτοντες μοναδικότητα
κι ενωμένοι μυριότροπα
σε Έναν Πυρήνα,
θυμούνται την Αλήθεια
οι Εραστές...

Επτά αλήθειες για παιχνίδι!

μετά από πρόσκληση της φωτεινής Christina
http://truthseeker-christina.blogspot.com/
προσθέτω κι εγώ Επτά Αλήθειες μου στη χύτρα των μαγικών φίλτρων:

είμαι ερωτευμένη
λατρεύω το ροζέ κοτσιφάλι
κυκλοφορώ ξυπόλυτη
είμαι φυσική μπλε
ζω για τη yoga
ξέρω το γιο μου πολλούς αιώνες τώρα
μιλάω με τα ζώα

δεν ξέρω τι θα βγει απ΄το τσουκάλι μετά απ' αυτά τα περίεργα συστατικά!
αλλά ελπίζω στη βοήθεια των:
νεράιδα της βροχής http://secretsandshadows.blogspot.com/
βιολιστής στη στέγη http://gatameeniazwes.blogspot.com/
ΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑΣΜΑΤΑ http://bosko-hippydippy.blogspot.com/
Albus Genius http://albusgenius.blogspot.com/
όλα θα πάνε καλά http://www.kalapas.blogspot.com/
yannis petsas http://yannispetsas.blogspot.com/
spyros vlahos http://humanotherapy.blogspot.com/

αναμένω αποτελέσματα!!!

Χάντρες... Καθρεφτάκια...

Η δυναστεία της θετικής ενέργειας.

Αποσπασματικά και πρόχειρα όπως και με τα περισσότερα της Φύσης,

βαφτίζουμε και κατηγοριοποιούμε ότι μας ταιριάζει, «θετική» ενέργεια.

Πραγματικά αδύνατο να νιώθουμε με ακρίβεια το ενεργειακό πεδίο άλλου, όταν δεν αντιλαμβανόμαστε καν τι αέρα αναπνέουμε ή

πως λειτουργούν μέσα μας οι τροφές που καταναλώνουμε…

Κι έτσι έχουμε εφεύρει ένα ακόμα είδος φασισμού, αυτό της …ενέργειας.

Η ενέργεια είναι μία κι αδιάσπαστη κι εμείς εκφάνσεις της.

Εμείς εκφάνσεις της κι ατομικά της φίλτρα,

Μίας οργανικής Ενέργειας που ονομάζεται Ζωή.

Η λεγόμενη «θετική ενέργεια» είναι ότι μας ικανοποιεί,

οι ανάγκες μας όμως δεν είναι συνειδητές,

γιατί στη συνειδητή ύπαρξη υπάρχει ικανοποίηση χωρίς ανάγκη.

«Αρνητική» ονομάσαμε όποια ενέργεια μας δυσκολεύει.

Όποιος έχει αυτό που μάθαμε να λέμε «αρνητική ενέργεια»

είναι φορέας άβολων καταστάσεων, κάτι θα μας ζητήσει.

«Θετική ενέργεια – αρνητική»:χαρακτηρισμοί του συρμού,

απουσία γευσιγνωσίας.

Ας μην αντιμετωπίζουμε την Ενέργεια σαν καταναλωτικό προϊόν.

Η δυσαρμονική ενέργεια είναι η ενέργεια της εξέλιξης,

η αρμονική ενέργεια είναι της ευγνωμοσύνης.

Ο κύκλος της ευδαιμονίας δημιουργείται

ισορροπώντας με τον κύκλο της κακοδαιμονίας.

Η διαχείριση της κακοδαιμονίας είναι που προσδιορίζει

την εξέλιξή μας.

Δοσμένες συνταγές είναι πειθαναγκασμός πελατειακής δοσοληψίας.

Το μόνο που δεν πωλείται, ορυκτό, θυμιαστικό, οσφρητικό,

μαλαξιακό, ελιξηριακό και συμβουλευτικό είναι η Αποδοχή.

Η Αποδοχή του κύκλου της κακοδαιμονίας απαιτεί σιωπή, εμπιστοσύνη

και αντανακλαστικά αυτοσυντήρησης.

Η Αποδοχή του κύκλου της κακοδαιμονίας οδηγεί στην αναγέννηση.

Ενδιάμεσα των κύκλων

η προσευχή.

Σύμβολο αυτής της διαδικασίας είναι ο Φοίνικας.

Η δυναστεία των «θετικών» είναι κάστα παραπλανημένων.

Οι «αρνητικοί» ούτε καν γνωρίζουν τι έγκλημα διέπραξαν.

Φως δεν υπάρχει επειδή άναψε η λάμπα αλλά επειδή

κάποιος την είδε - πριν και μετά.

Πρόσκληση

Χορεύοντας στην ηλιόλουστη πλευρά του Δρόμου
ξυπόλυτοι, το κάθε βήμα αυτοσχεδιασμός,
ροής λεπτομερειών που εφάπτονται του Ονείρου...

Η γωνία κρύβει μια συνάντηση,
είναι η Δοκιμή με τα φανταχτερά της,
τα απαγορευτικά σήματα, τους λειτουργούς της απώλειας...

Έχουμε στήσει τις αναστολές με αποκριάτικες στολές
να μας περνούν εξετάσεις, αν μας αξίζει το Όνειρο,
έχουμε φτάσει στο κατώφλι της Γιορτής, δεχτήκαμε την πρόσκληση
δε φέραμε το Δώρο...

Δεν είναι αποσκευή, δε βρίσκεται στις τσέπες,
το περιτύλιγμα δεν έχει σημασία...

Ο Χορός ξεκινάει με την άφιξη του Οικοδεσπότη,
σαν Οικοδεσπότης να φέρεσαι στο Όνειρό σου!
...όπου καμιά κακοκαιρία
δεν είναι ικανή να ξεριζώσει
τη χαρά σου να δεχτείς αυτό που αγαπάς
να το φροντίζεις, υπηρετείς, γιορτάζεις,
ως τη στιγμή του Γυρισμού...

Ποτέ στο ίδιο Ποτάμι

Παρθενική η εποχή
των ξεκινημάτων
καλωσόρισες
εδώ που ήρθες...
προχωρώντας
το ποτάμι που περνάς
δεν είναι ποτέ το ίδιο'
έτσι,
ξεφορτώσου όσα έμαθες
αγόρασες και κρύβεις,
να πιεις
από το νέο, το Καθαρό Νερό
που πάντα ρέει
άφθονο
σανίδες σωτηρίας και τρύπια λόγια
παρασύροντας
στον Ένα, το Μέγα Ωκεανό.

ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

ΑΠΟΨΕ
ΑΠΟ ΤΙΣ 21:45
ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 22:00
ΣΒΗΝΟΥΜΕ
ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ,
ΦΩΤΑ ΚΑΙ ΣΥΣΚΕΥΕΣ
ΑΠΟΨΕ ΔΙΝΟΥΜΕ
ΑΝΑΣΑ ΣΤΗ ΓΗ
ΑΝΑΒΟΝΤΑΣ
ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΑΣ
ΦΩΣ
(www.to-en.gr)
και για δέκα λεπτά
κοιτιόμαστε στα μάτια
μέσα απ' τη φλόγα
των κεριών
και των ψυχών μας...

Απόλυτο Γυμνό

Τόσα,όσα.

Τα βάρη λυγίζουν τη σπονδυλική στήλη.
Μεγαλώνοντας να γινόμαστε
ανάλαφροι.
Η δύναμή μας να ορίζεται απ' όσα
δεν έχουμε.

Η μη κατοχή δεν είναι στέρηση,

είναι άκοπη ανεξαρτησία,
συμβολή στην Ισορροπία.
Οι ανάγκες μας
ορίζονται απ' το χώρο
που καταλαμβάνουμε...
όσο πλατιάζουμε
τόσο καταπατάμε.
Προχωρώντας

ν' αφήνουμε
αντί να
μαζεύουμε
για να βρίσκουν κι οι πίσω!
Η αφαίρεση είναι της ωριμότητας,
επικέντρωση στην
ουσία.
Η πρόσθεση είναι του νεογνού,
για να χτίζει γερό σύστημα.
Η καλή φυσική κατάσταση θέλει την αφαίρεση,
όσο προχωράμε χρειαζόμαστε
λιγότερα.Όταν η ανάγκη γίνει

από ένστικτο
συναίσθημα
κινδυνεύει
σοβαρά η ζωή μας.
Χρειαζόμαστε λίγα απ' τα ωραιότερα
για να μένει χώρος
να βαθύνουμε
Βάρος, το απόκτημα
που εξουδετερώνει την ευελιξία.
Βάρος, το νεκρό τοιχίο
που απομονώνει την ευαισθησία μας.
Μέτρο νεότητας κι υγείας
η ωραιότητα του Απόλυτου Γυμνού.Γύμνια δεν είναι ένδεια
Γύμνια είναι η ελευθερία
απ' την κτητικότητα.
Ο κατέχων αγωνίζεται
με τον εαυτό του
και τερματίζει τελευταίος.
Ο κατέχων καμπουριάζει,
η κοιλιά του είναι σεντούκι
κι πλάτη του ζυγαριά.
Η κατοχή
στερεί την περιπέτεια
από την απόλαυση!
Τα αγαθά
πρέπει
να έχουν την
ιστορία τους.
Αγαθά
χωρίς μύθο

είναι άνοστα.Ζωντανός, όπου ρέει με την προσωρινότητα.
Ζωντανός, όπου γιορτάζει τη διαδοχή του.
Ζωντανός, όπου γδύνεται στο Δρόμο.
ΖΩΝΤΑΝΟΣ, Ο ΓΥΜΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΡΥΩΝΕΙ.

ο θάνατος του Γυμνού
είναι θάνατος ελαφρύς,
βόλτα
στην άλλη μεριά της Ζωής...
ο Γυμνός
βηματίζει
ίχνος Ανθρώπινο.

το κίτρινο γίνεται σέπια
τα φύλλα γυρνούν το πρόσωπο
ο ήλιος
μου δίνει το χέρι
"καληνύχτα",
αναξωμένη
η Ερωμένη
ξαποσταίνει τα βάθη της
απ' τους χιλιάδες..
πέρασαν μήνες
μέχρι η σελήνη
να κλείνει
πρώτη το φως...
είναι ο Σεπτέμβρης μας

καλό μήνα

Ατομικότητα

αδιαπραγμάτευτη
δικαιωματική δράση
στην υγιή ατομικότητα,
απόλυτη αποστολή
πρωτεύον μάθημα

εξελιγμένη
η ανθρώπινη κοινωνία
που ενθαρρύνει την ατομικότητα
που δεν υποσιτίζει
την ατομική συνείδηση

ΚΑΝΕΝΑΣ -ΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΤΙΜΆ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ


ενθαρρυμένη ατομικότητα
ενθαρρυμένη πρωτοπορία,
η ατομικότητά μας ερεθίζει τη φύση
κι αναπαράγει την απόλαυση
ατομικότητα, η γενεσιουργός δύναμη της ιδιοφυΐας

η υγιής ατομικότητα
περιφρονεί τον ατομικισμό

ατομικότητα και χαρισματικότητα
συγκοινωνούντα δοχεία

η ψυχή μας εισπράττει
κι η ατομικότητά μας
μεταφράζει

εκκεντρισμοί κι υπερπροσπάθεια
δεν είναι ατομικότητα
η ατομικότητα είναι
το άρωμα του θεϊκού..

η μονιμότητα
εχθρός της ατομικότητας
η στατιστική,
άλλοθι
του διωγμού κατά
του Ατόμου.

αλλήλων

σ' ένα τοπίο
ομόρριζοι
χρωστάμε στον άλλο
ΤΑ ΠΑΝΤΑ
καθώς μοιραζόμαστε
την ίδια Ανάσα,
διαρρηγνύοντας
την ψευδαίσθηση του χωριστού.

Ανοίγοντας

ανοίγοντας στην Αγάπη
ανοίγουμε το "κουτί της Πανδώρας".
για να μπορούμε ν' αγαπάμε
πρέπει
να γίνεται ...χώρος
για να γίνεται χώρος
πρέπει να μπαίνει
το Φως
για να μπαίνει Φως
πρέπει να περνάμε από σκοτάδια
σκουντουφλώντας στα σκουπίδια
σκοτάδια συνωστισμένα
και θορυβώδη
συναισθημάτων...
συναισθήματα, οι σκέψεις
που μασκαρεύονται τη συγκίνηση

τα σκοτάδια της καρδιάς
είναι σιωπηλά, γαλήνια
η καρδιά
επωάζει
τη συλλογική Αγάπη
στη σιωπή
οι ατομικές μας συγκινήσεις
δονούνται στην κοιλιά,
με ένταση
γύμναζε την κοιλιά να αντέχει στην ένταση
προστάτευε την καρδιά
ν' ακτινοβολεί την ησυχία
η Αγάπη
συμβαίνει στην κοιλιά
και προσφέρεται απ΄την καρδιά
άνοιγμα χώρου απ' τις ατομικές συγκινήσεις
επιτρέπει τη γέννηση της συλλογικής Αγάπης

ΟΣΟ ΚΑΘΑΡΟΤΕΡΟΣ Ο ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΛΩΝΕΤΑΙ

...μικρή μου...

...λατρεμένη μικρή
χωμάτινη
ήξερες
-όταν κοιτούσες
τα ποδαράκια σου
και έβαφες τους αστραγάλους με χέννα
"σαν τη μεγάλη αδερφή...",
όταν με μάτια ελαιώνες
έβαζες το κολ
για τη ζέστη και τη σκόνη
"σαν τη μεγάλη αδερφή...",
με αχυρένια παιχνίδια
και τα λακάκια σου
να κελαρύζουν-
ήξερες
πως η Μεγάλη Μήτρα
θα σε διάλεγε
Σκεύος, Πολυφίλητη, Εικόνισμα
να ντυθείς το Μανδύα και ελπίδες μυριάδες
να φωλιάζουν στον κόρφο σου
όσες και τ' άστρα τ' ουρανού,
περιστέρα Μάνα
μας ήξερες όλους εμάς...
μικρή μου
τεράστια...

η Μαρία
αγαπάει
το
φεγγάρι

Θερισμός

Αρχίζω
ανοίγοντας τα πέλματα
να ριζώσουν στη Γη.
Εκείνη
ρουφά τη δύναμη
απ' τις διάπλατες καμάρες μου.
Οι αστράγαλοι
χλωροί...
τα γόνατα δροσίστηκαν...
η λεκάνη γόνιμη
διαμπερής...
Γίνομαι κορμός.
Μαθαίνουμε να λυγίζουμε στον Άνεμο
με το Κέντρο ατάραχο.
Οι ώμοι ορίζοντας
η καρδιά λιβάδι
χλοερό.
Χορδές
ουράνιου κυανού
δονούνται
στο Λόγο
που εισρέει
απ' το κρυσταλένιο δειλινό
του Αμέθυστου,
μέσα μου
στεφανώθηκα
αποσπερίτες.
Κυλά στη Ρίζα
πιώθηκε απ' τη Γη,
Παίρνε
τη Συγκομιδή μου.

Επιλέγω...

Αγαπημένε
διάλεγε
τον Κόσμο
που ξεδιπλώνεις τη Ζωή σου
επεκτατικά κι άφοβα
απωθώντας στη λήθη
τις ορδές
της ψευδαίσθησης
ελευθέρωνε
το Όνειρο
να αμύνεται
πιστό
στην Ανώτερη Εκδοχή σου...

...ψίθυρος
καθώς με χέρια που γνωρίζεις
κι αγαπάς
σου καλύπτω τα μάτια
απ' αριστερά
και προς τα μέσα μας...

Επιδερμίδα...

Πώς απορροφώ τη Ζωή
ποιά Ζωή επιλέγω να ζω...
Επιδερμίδα,
το απώτερο σωματικό σύνορο
πέπλο κι οριογραμμή
μεταξύ περιβάλλοντος κι εαυτού.
Ζωγραφισμένες ανεξίτηλα
όλες οι στιγμές μας στην επιδερμίδα.
Αποτυπωμένες οι τροφές,
οι λύπες, οι μνήμες, οι χαρές...

Αλλοιώνοντας τη φυσικότητα της επιδερμίδας
γινόμαστε κρυψίνοες
παραποιώντας την αλήθεια της
προδίδουμε τον εαυτό που πασχίζουμε
να συγκαλύψουμε...

Σαν το φλοιό του δέντρου
η επιδερμίδα είναι χάρτης
...πώς αφομοιώσαμε τη Ζωή
μέσα από την ατομικότητα.

Δίνοντας στον ξένο
ψεύτικο χάρτη
δε θα βρει ποτέ
το θησαυρό...

Θησαυρός που δεν ανακαλύπτεται
λίπασμα για τους αιώνες...

Οι πρώτες οδηγίες
στον Αγαπημένο που μας αναζητά
δίνονται απ΄την επιδερμίδα...
Φόβος, δέος, έκπληξη
συγκίνηση,
ανατριχίλα....

Η επιδερμίδα έχει δυνατή φωνή.

Το περιβάλλον επικοινωνεί
με την ενδοχώρα μας
μέσω επιδερμίδας,
Η ευφυΐα της προσαρμοστικότητας ενεργοποιείται
με την επιδερμίδα,
δέρμα μας
η γέφυρα της εσώτερης αβύσσου
με τον απώτερο ουρανό,
Στη ζωή λέμε
τα "τι" και "πώς" μας
με το δέρμα...
Να μη διψά
να μη δηλητηριάζεται...

Δέρμα και ψυχή
δε χορταίνουν ποτέ την υγρασία!

Με σαφήνεια κι επιμονή
το δέρμα ζητά
ό,τι λείπει απ' την ψυχή...

Ιούλης!

Αρλεκίνος

Ανάμεσα στο Ψέμα και την Αλήθεια
κατοικεί ο Θεός.
Διάβολος είναι ο Θεός που
ανατρέπει τον Εαυτό του.
Ανθρώπου καθαρού ανατροπές
είναι τέρψη Θεού
και συνανθρώπων.
Ανθρώπου βεβαρημένου ανατροπές
είναι η Κόλαση.
Άγγελος του απρόοπτου
ο Θεϊκός Γελωτοποιός
με τα σκαρώματά του
ανοίγει χώρο για το Φως.

Θεϊκός Γελωτοποιός
δεν είναι ο άνθρωπος της κουταμάρας,
Εωσφόρος δεν είναι
ο σκυταλοδρόμος του Κακού,
Πειρασμός δεν είναι
η ενοχή των παρωπιδικών...
Ανατροπή, δίλημμα κι αντίφαση
το γαργάλημα της Θεϊκής Πατούσας!
Γλιστρώντας από απρόοπτο σε απρόοπτο
διασκεδάζουμε το Θεό.
Τίποτα εφικτό
χωρίς το γάργαρο γέλιο του απρόοπτου.
Γελώντας γονιμοποιούμε το σκοτάδι.
Η γκάφα είναι
εκθρόνιση της ενοχής.
Φόβος της Κωμωδίας,
θάνατος χωρίς επιστροφή.
Η Κόλαση είναι αποικία
των σοβαροφανών.
Σοβαροφανείς και τυπολάτρες,
οι καλύτεροι πελάτες των δογμάτων,
των φαρμακοβιομηχανιών και λοιπών επιτηδευματιών!
Αντίδοτο στη σοβαροφάνεια
η Αθωότητα.
Διάβολος,
ο αποτυχημένος κωμικός.
Η σοβαροφάνεια είναι
πνιγμένο κλάμα
και σκοτωμένο γέλιο.
Σοβαροφάνεια,
η παρείσακτη νεράιδα
στα γενέθλιά μας.
Η σοβαροφάνεια πρέπει να αντιμετωπίζεται
επιστημονικά
όπως οι επιδημίες.
Η επανένταξη των σοβαροφανών
στην Αθωότητα
απαιτεί παιγνιοθεραπεία
και εκπαίδευση στις τούμπες.
Αληθινή ευλάβεια στο Θεό,
η υπoσκαφή των παγίων
ο εμπρησμός των συρμών.
Αληθινή πράξη λατρείας στο Θεό,
η ανατροπή των θέσεων
οι τριγμοί των θώκων.
...Γιατί Θεός που δε γελά
είναι άνθρωπος
απατεώνας!

Ο Εχθρός

Διαλέγουμε
τον πιο αδύναμο κρίκο,
τον επιρεπή...
και προβάλουμε πάνω του
τις ασχημότερες
πλευρές
του εαυτού μας...
κι έπειτα
απέναντί μας
τον στήνουμε
να μας τρομάζει...

άσε τους ελεύθερους
τους Εχθρούς
απ' την
καταδυνάστευση
της ανάγκης σου
να
σε αντιπαλεύεσαι
...αγαπημένε...

Περιστρεφόμενο Διαμάντι!

Η κοιλιά μας είναι το Κέντρο του Κόσμου...
κι ο αφαλός, η πρώτη πύλη της Ζωής.
Η κοιλιά μας είναι φωτογόνα.
Από την κοιλιά μας ξεκινά
η Δύναμη κι η αδυναμία.
Κοιλιά δεν είναι το σύστημα
πέψης και μεταβολισμού
που φιλοξενείται
απ' τον κορμό,
Κοιλιά είναι
το μάτι
κι ο
μετασχηματιστής
της ζωτικής μας ενέργειας
από μέσα
προς τον έξω και γύρω
Κόσμο.Κοιλιά
το σεντούκι του θησαυρού,
κέντρο διανομής
Κοσμικής Ύλης.
Η κοιλιά να ρέει
γύρω από άξονα
κυανόλευκου φωτός.
Γονιμοποίηση
με την
Αναπνοή, Τροφή, Αγάπη!
ΖΗΤΩ Η ΚΟΙΛΙΑ ΠΟΥ ΓΕΛΑ!
Το γέλιο απ' την κοιλιά
είναι Γέννα.
Να μιλά, να τραγουδά, να πάλλεται,
η κοιλιά να είναι φωλιά
κι όχι
σκουπιδότοπος.
Ανεξίτηλη
η Τέχνη που δονεί την Κοιλιά.
Αγία Ερωμένη
η γυναίκα
που ΧΑΡΊΖΕΙ την
κοιλιά της,
Πρώτο Αγόρι της Δημιουργίας
ο άντρας
που την ΚΑΤΟΙΚΕΙ.
ΚΑΘΕ ΜΑΣ ΚΙΝΗΣΗ
ΕΙΝΑΙ
ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΛΙΑΣ!