Τρίτη 27 Μαΐου 2008
Πέμπτη 15 Μαΐου 2008
Πότε?
Ο Χρόνος είναι οντότητα εμπειρίας.
Η διαδοχή της Παύσης από τη Δράση κι αντίστροφα,
είναι η φυσική αντίληψη του Χρόνου.
Το φως της ημέρας δεν αποκλείει την εσωτερική δράση,
λιγότερο απ' όσο το σκοτάδι ευνοεί την εξωτερική.
Ο ύπνος μας είναι δράση κεκλεισμένων των θυρών.
Ο ύπνος μας είναι πεδίο εξέλιξης.
Το ονείρεμα είναι η δημιουργικότητα του ύπνου.
Καλωσορίζοντας τον ύπνο καλωσορίζω το βαθύ εαυτό.
Ο ύπνος στο φως της ημέρας είναι εγκυμοσύνη πραγματικοτήτων,
η δημιουργία στο φως των άστρων είναι γέννα μαγείας
και ενσάρκωση ονείρων.
είναι ο αληθινός διωγμός κατά της μαγείας.
Η Ζωή εκφράζεται, γιορτάζεται και διαιωνίζεται
ανεξάρτητα του γήινου δρομολογίου στην Κοσμική Δεξίωση.
Αν ζωή ο σφαιρικός ορίζοντας,
χρόνος είναι το κατάρτι του πλοίου.
Χρόνος, η συνήθεια να ερμηνεύουμε την αλλαγή.
Χρόνος, το σύνολο των πρωτόγονων φοβιών μας.
Χρόνος, ο ερασιτέχνης Ρυθμός,
Χρόνος, τεχνητός ροοστάτης στο Διηνεκές.
Η ηλικία είναι απάτη.
Ηλικία, το στείρο άθροισμα γήινων δρομολογίων.
Ηλικία, η ανίερη συνθήκη της φθοράς με τη συνήθεια.
Ηλικία, η επιβεβλημένη δουλοπρέπεια στα Πριν και τα Μετά μας.
Ταύτιση με το Ρυθμό και αποδέσμευση από το Χρόνο,
είναι η κατάργηση της εξάρτησης από την ηλικία.
Δε χρειαζόμαστε χρόνο αλλά Συγχρονισμό.
Πέμπτη 8 Μαΐου 2008
κριτική
Δεν κρίνεσαι.
μη ζεις μέσα σου τη ζωή άλλων.
Αν υπάρχει λάθος, είναι η αντίληψη του λάθους.
Το λάθος είναι υλικό εξέλιξης, συστατικό Καλής Τέχνης, σκαπάνη αυτο- ανεύρεσης.
Οι κριτές κρατούν τη Συνείδηση σε στοιχειώδη κατάσταση,
οι κρινόμενοι είναι τα σφάγια για την κραιπάλη των δογμάτων,
κρινόμενοι το αναλώσιμο είδος, κριτές οι καταπατητές της πρωτοβουλίας.
Πώς να υπάρχει λάθος όταν κάθε στιγμή είναι νέα?
Πώς κρίνεις και κρίνεσαι για όσα ποτέ δεν θα είναι ξανά τα ίδια?
Αποθέωνε τη Ζωή, δεν υπάρχει λάθος λατρεία της.
Το λάθος διχάζει όπως το μαχαίρι, είναι η βία στο ακέραιο.
Ο διχα σμός σε λάθος και σωστό εμποδίζει την ανέλιξη στην ακεραιότητα.
Στην ετοιμότητα το λάθος είναι ανύπαρκτο.
Στην ετοιμότητα δε λαθεύεις, πειραματίζεσαι!
Λάθως, το αστείο που σε φέρνει στην αγκαλιά του Θεού.
Το λάθος σου είναι παιχνίδι που σου σκάρωσες.
Λάθος και πΑιχνίδι, ασπίδα και δόρυ στην κριτική.
Το λάθος δεν κατανοείται, συγχωρείται.
Λάθος, το σπέρμα της Δημιουργίας στο Απρόοπτο Σύμπαν.
Περί λάθους, ο ιεροεξεταστής του τυχαίου, ο εξορκιστής του τολμηρού.
Περί λάθους - πρόφαση του αδύναμου να δαμάσει το Φυσικό.
Περί λΆθους - χρήση βιωμάτων για επιβολή πλασματικών κανόνων...
Περί λαθών, παιδιά του φόβου για αποτυχία.
Λαθεύει ποτέ η Φύση και ποιός ο κριτής της?
Περί λάθους - η τυραννία των αποτυχημένων.
Περί λάθους - η πρωτόγονη γραμμικότητα στην καμπύλη της εμπειρίας.
Οι Κριτές καταργούνται όταν επαγρυπνούμε το απρόοπτο.
Οι Κριτές φθίνουν με την ετοιμότητά μας στην ανατροπή - ήπορτανα
Κριτές, απολιθώματα στο μονόδρομο.
Κρινόμενοι που ανταποκρίνονται με ακεραιότητα στον κριτή
είναι δάσκαλοι.
Κρινόμενοι που υποκλίνονται στον κριτή,
λερώνονται και ασθενούν.
Πύλη για εξέλιξη η διείσδυση στην κριτική.
Διείσδυση και συναποδοχή μεταμορφώνουν
τον άκαμπτο κρινόμενο
σε γόνιμη, ρευστή οντότητα.
Αν κρινόταν η Κοσμική Δημιουργία,
θα ήμαστε ΟΛΟΙ αποτέλεσμα του Θείου Λάθους.
Δευτέρα 5 Μαΐου 2008
Κυριακή 27 Απριλίου 2008
Αγάπη Θάνατον Πατήσασα

...θυμάμαι!Πάσχα σημαίνει Πέρασμα...
Πέμπτη 24 Απριλίου 2008
(Too much)Heaven On Their Minds
μιλώ στον Ιούδα μέσα μου...μιλώ εκεί που οι καλές μου προθέσεις με προδίδουν, με υποβιβάζουν στη διαπραγμάτευση της Αλήθειας.
ο Ιησούς μου είναι πάντα Εδώ, ο Ιούδας είναι που θέλει την προσοχή μου, σαν παιδί που ξεστρατίζει ψάχνοντας άλλοθι για την αδυναμία του να πράξει όσα σαφώς καταλαβαίνει, όσα σαφώς συναισθάνεται μα δεν έχει τα μέσα να διαχειριστεί
κι επαναστατεί... επαναστατεί εναντίον μου, μας...
μιλώ στον Ιούδα που είμαι, στη ματιά μου τώρα καθώς διαστρέφω το Φως Του για να δικαιώσω τους δον-κιχωτικούς αγώνες μου
μα γνωρίζω... κι όμως ο Ιούδας μου κρατάει τα ηνία της παλιάς μου πραγματικότητας, των αιτιο-αιτιατών, των δικαιολογημένων αμαρτιών...
Ιούδα μου, αγαπημένε εαυτέ μου, πόσο σ' αγαπώ, πόσο σ' αφήνω πίσω...
...καλή Ανάσταση!
Δευτέρα 21 Απριλίου 2008
Γέννα.

Η Γέννα δεν έχει όριο.
Η συνέχεια απ' τον ένα σπόρο στον άλλο είναι όλη η δημιουργία.
Είμαστε σπορείς και σπόροι ταυτόχρονα.
Μήτρα και σπόρος, η γιορτή της δημιουργίας.
Δεν είμαστε μητέρες, είμαστε μήτρες.
Δεν είμαστε πατέρες, είμαστε σπορείς.
Μάνα είναι όλα τα χαρίσματά μας.
Παιδί, το έργο των χαρισμάτων.
Έτσι κανείς δεν είναι ορφανός,
κανείς
δεν είναι άκληρος.
Η Μάνα δεν είναι πεπερασμένη,
το παιδί δεν είναι περαστικό.
Μάνα, η αγκαλιά της διευρυμένης πνευματικότητας.
Παιδί, το γέλιο της φωτισμένης ύπαρξης.
Η Μάνα πάντα προσφέρει, το Παιδί πάντα ελευθερώνει.
Μάνα η Πηγή, Παιδί το Ποτάμι.
Γονείς μας κάνει η ανοιχτή αγκαλιά μας.
Οι ανθρώπινοι γεννήτορές μας δεν είναι όλες οι αρετές ενσαρκωμένες...
τα φυσικά μας παιδιά δεν είναι τα ματαιωμένα σκίτσα μας...
Επίκληση στη Μάνα είναι η προσευχή.
Η Μάνα εισακούει.
Προσδοκία από το Παιδί είναι η Τέχνη.
Το παιδί ενσαρκώνει.
Μάνα, όλα τα Μπορώ μας
Παιδί όλα τα Κάνω μας
Κάθε Ψυχή είναι Μάνα
και Παιδί της.
Τρίτη 8 Απριλίου 2008
Τα Στοιχεία.
Τα Στοιχεία δεν είναι πρωτόγονα στοιχειά
Τρίτη 1 Απριλίου 2008
Φωνή.
άκου τη Φωνή σου
κάθε εκπνοή είναι μήνυμα από τον πυρήνα της ύπαρξής σου.
Κάθε εκπνοή καταλήγει να φλέγεται στον αέρα,
ο αέρας είναι γεμάτος άνθρωπο.
άκου τη φωνή σου και δώσε της το χέρι,
βοήθα τη να βγει.
Κάθε μελωδία , κλαυθμός, εντολή, κάθε μουρμούρισμα,
νανούρισμα και γέλιο
είναι τελευταίο, μοναδικό, χάνεται για πάντα.
Ήχοι και στροβιλίσματα της εκπνοής σου, ελευθερώνουν στο Σύμπαν
τους παλμούς και τις δονήσεις σου.
Κάθε εκπνοή είναι και μια καινούρια αρχή.
Το μεσοδιάστημα μεταξύ εισπνοής κι εκπνοής
είναι η κατοικία της Φώτισης.
Δεν υπάρχει φάλτσος ήχος στη Φύση
υπάρχει δυσαρμονία ηχητικών συνδυασμών.
Λάτρεψε τη Φωνή σου
σαν προσωπική κατάθεση στον ατελείωτο κύκλο της Αναπνοής.
Μίλησε με Μουσική
κινήσου με Χορό
μεταμορφώνοντας τις εκφραστικές λειτουργίες
σε προσωπική τέχνη.
Κάθε ήχος και σιωπή
είναι πνεύμα που κατοικεί μέσα σου
και θέλει ν' ακουστεί!
Φωνή δεν είναι το ερέθισμα του ήχου
αλλά το ερέθισμα της ψυχής
μέσα από την εκπνοή.
Τέχνη γίνεται όταν οδηγείς τα πνεύματά σου στην Κοσμική Αρμονία.
Τέχνη γίνεται όταν ενώνεις τις δονήσεις σου,
εκπνοή με εισπνοή,
εισπνοή με εκπνοή,
με την Αναπνοή του Κόσμου.
Τέχνη δεν υπάρχει στην αναπνοή που απομονώθηκε.
'Ακου τα λόγια σου σαν ένα τραγούδι
κι άκου το τραγούδι σα να σου μιλάει,
-απάντησε...
Σκεύη ήχων του Κόσμου,
κανάλια για τα ρεύματα μυριάδες
της μιας Δημιουργού Ανάσας - ας είμαστε ανοιχτοί.
Δεν υπάρχει σιωπή,
ό,τι δονείται ακούγεται...
Έκφρασε τη δική σου δόνηση, γίνε όργανο του Κόσμου.
Δες τι λες
...και φέρε τη φωνή σου στον καθρέφτη,
να γίνει ορατή
ζεστή απ΄το κορμί σου.
Διάκρινε τι ακούς
μη συνηθίζεις στη δυσαρμονία.
Ελευθέρωσε τις λέξεις από το αποτέλεσμα
που προκαλούν
κι αναδόμησέ τις με Αρμονία'
έτσι φτιάχνεις καινούρια Γλώσσα.
Όταν η φωνή σου δε σε προβάλλει είναι νεκρή.
Κάθε χρώμα της φωνής σου είναι προσωπικό διάνυσμα'
αφήνεις ελεύθερα τα χρώματα να διηγούνται
πόσο έχεις προχωρήσει.
Εξουθενωμένες έννοιες
νεκρές λέξεις
λίγες οι εικόνες
που δε μιλούν την ψυχή σου.
Κάθε μέρος του σώματος μιλάει την ιστορία του.
Συχνά και μεθοδικά να ραίνεις την ύπαρξή σου
με αρμονικά ακούσματα
και σιωπές γεμάτες.
Η Αρμονία γιατρεύει.
Παρασκευή 28 Μαρτίου 2008
Προς Φίλους και όλους τους ..άλλους
εξαιρούνται τα επετειακά κι εκείνα που αναφέρονται σ' έκτακτη επικαιρότητα των ημερών
...και εις άλλα με υγεία
(το ΕΥΟΙ! απόψε αντιγράφει τους Doors στο "People are strange" ...indeed!)
Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008
Ελπίδα.
Ελπίζοντας κοιτάς το μέλλον σε μια συγκεκριμένη διάταξή του
που ν' αντιστοιχεί στις τωρινές ανάγκες, ενός μέρος του εαυτού.
Η Εμπιστοσύνη είναι ο συνοδοιπόρος στα δύσκολα.
Ο Εαυτός δεν είναι μονοδιάστατος αλλά πολυσύνθετος,
αυτό που τώρα αποζητά ταιριάζει σ' ένα του κομμάτι,
σ' αυτή τη στιγμή του κύκλου του.
Οι δονήσεις του Εαυτού σε σχέση με το μέλλον
πρέπει να είναι ελεύθερες από την Ελπίδα.
Ελπίδα, η ενεργειακή παρωπίδα δογμάτων και ομάδων...
Η Ελπίδα θα μπορούσε να είναι μια εστιασμένη πρόθεση,
εάν δεν ενείχε την εξάρτηση
ενός συγκεκριμένου αποτελέσματος.
Ελπίζοντας περιορίζουμε και μυθοποιούμε το μέλλον.
Ελπίζοντας γαντζωνόμαστε από τη γραμμικότητα του χρόνου.
Η Ελπίδα καθιστά την εμπιστοσύνη περιττή.
Η Ελπίδα κάνει ύπαρξη κι ενέργεια στάσιμες και μονόδρομες.
Η Ελπίδα καταργεί την πνευματική ευελιξία και την υποσκιάζει
με προσκολλήσεις και στείρους συναισθηματισμούς.
Η Ελπίδα είναι θρησκειοκρατική επινόηση.
Ελπίδα, το καρότο μπροστά από το υποζύγιο.
Ελπίδα, όχι φάρος αλλά οφθαλμαπάτη.
Καλλιεργώντας την Ελπίδα
αδρανοποιούμε την ικανότητά μας στο φυσικό ελιγμό
και αποκοβόμαστε από τη Θεϊκή Διάνοια.
Αποβάλλοντας την Ελπίδα από το ενεργειακό μας όχημα
ενσωματωνόμαστε στο θεϊκό πλάνο όπως ξεδιπλώνεται
αυτή τη στιγμή.
Το Τώρα της Ελπίδας είναι μικρότερο από το Τώρα της Εμπιστοσύνης.
Ελπίζοντας γινόμαστε κουτοί, πυκνοί και φυγόπονοι.
Μη ελπίζοντας γινόμαστε αιτία και αποτέλεσμα της ζωής μας.
Η Ελπίδα αποκρύπτει τη φυσική Σοφία,
καταργεί την παντοδυναμία της Αγάπης
και υποβιβάζει την Πίστη σε υποτέλεια.
Ελπίδα, σπασμένο πλήκτρο της κλίμακας του Θεϊκού Ονείρου.
Ελπίδα, θολό μεσοδιάστημα Εμπιστοσύνης και Πίστης.
Ελπίδα,νηπιακό εφαλτήριο,
Πίστη, εφηβική εμμονή,
Εμπιστοσύνη,
Ιθάκη της Συνείδησης.
(στα video οι Daft Punk με το "around the world" και οι Moloko με το "the time is now",ο πίνακας είναι της Λένας Κοβότσου από τη συλλογή της "the fish market" Κύθηρα 2006)
Τρίτη 25 Μαρτίου 2008
Αυτό το Φως...
Σάββατο 22 Μαρτίου 2008
Μαγεία.
Ανοιγόμαστε στη Μαγεία...
δονήσεις που καταλύουν το φυσικό πεδίο μέσα στο ΌΛΟ
το ατομικό δυναμικό μέσα το ΈΝΑ.
Εμπόδια και παλινδρομήσεις, κύκλοι που ανολοκλήρωτοι
παύουν να εξελίσσουν κι επαναλαμβάνονται
συμβαίνουν όταν αδρανεί η Συγχώρεση.
Καμιά προστασία χωρίς τη Συγχώρεση.
Χωρίς τη συγχώνευση Συγχώρεσης στο ΌΛΟ
ως προσωπική δωρεά,
τίποτα δεν ολοκληρώνεται και τίποτα
δεν προχωρά...
Μ' αυτό το συστατικό διενεργείται η Άνωση,
που μας ενώνει με την Πηγή.
Η Συγχώρεση λειτουργεί μέσα στο Λευκό Φως.

Συγχώρεση στους πυρήνες συνειδητότητας που δεν αφυπνίζονται.
Συγχώρεση στην εχθρικότητα, προλαμβάνοντας την εχθροπραξία.
Συγχώρεση στα προπατορικά και προγονικά παραστρατήματα.
Συγχωρώ τον εαυτό μου από το δηλητήριο των ενοχικών πλεγμάτων
συλλογικών ηθικοπλαστικών παρεμβάσεων,
συγχωρώ τον εαυτό μου που έχασε το Δρόμο του,
...σημαίνει δημιουργώ καινούριο κι ανοίγομαι πέρα απ' τ' αδιέξοδο...
Συγχωρώ τους Πειρασμούς μου,
τους ανθρώπους που λειτουργούν την απώλεια...
...οι πράξεις τους είναι το πλαίσιο
μέσα απ' το οποίο θα δουν τον εαυτό τους.
Με την ενσωμάτωση της Συγχώρεσης στο ενεργειακό μας σύνολο
ανεβάζουμε στροφές προς την Ένωση με το ΌΛΟ.
Με την ποιότητα της Συγχώρεσης
στο πορτραίτο της ύπαρξής μας
δηλώνουμε συμμετοχή στο Κοσμικό Θαύμα.
Μαγεία συμβαίνει όσο μπορούμε να μετουσιώνουμε
και να μετουσιωνόμαστε,
μέσα απ' τη Συγνώμη.
Η Μαγεία είναι εκ των πραγμάτων Λευκή.
Με τη συγχώρεση αναχαιτίζουμε όλα τα αρνητικά πεδία,
Συγχώρεση, ασπίδα από καθρέφτη
μονόδρομο εισητήριο με το άρμα του Θεού.
Συγχώρεση, ο αιθερικός στρατός που υπερασπίζει την Ακεραιότητα.
Η Συγχώρεση, όπως η σωστή αναπνοή, πρέπει να είναι σε διαρκή ετοιμότητα
και να λειτουργεί αντανακλαστικά.
Η Συγχώρεση, όπως η σωστή αναπνοή,
είναι αμφίστροφη κι ανακυκλούμενη.
Η Συγχώρεση, όπως η σωστή αναπνοή,
είναι καύσιμο εξέλιξης.
(στο video η Carmen Amaya, ταινία "Home with the boys", 1944)
Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008
Εαρινής Ισημερίας Ποίηση
Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΥΛΑ, ΜΟΝΟ ΣΧΕΣΕΙΣ!
Ένωση
Να νιώθουμε τη γεύση μας, γεύση άντρα και γυναίκας.
Πραγματικά ποτέ δε χωρίσαμε
πραγματικά είμαστε ΕΝΑ
Γίνε ο Άντρας κι η Γυναίκα σου στο ίδιο κορμί!
Το ένα χέρι πιάνει το άλλο, κρατάς το ταίρι σου απ' το χέρι σου.
Οι εραστές, σύνολα που αλληλοεξερευνούμαστε.
Άνοιξε δρόμο για την εσωτερική γυναίκα, κάνε δρόμο για τον άντρα της ψυχής σου
κι άσε το σώμα ελεύθερο να διαλέξει ευχαρίστηση!

Τετάρτη 12 Μαρτίου 2008
Γέλιο της Δημιουργίας

Το γέλιο είναι η αναπνοή του αφυπνισμένου νου.
Το γέλιο είναι σαν το πιπέρι.
Το γέλιο είναι η ανατροπή της γραμμικότητας
κι η αντιστροφή του ρεύματος.
Ο έρωτας είναι το πρώτο γέλιο της Δημιουργίας.
Τα ενεργειακά μας κέντρα πρέπει να αερίζονται
ταενεργειακά μας κέντρα πρέπει να αναπνέουν...
Ο καθαρμός των ενεργειακών μας κέντρων είναι το γέλιο.
Πληθυσμοί αγέλαστοι, πληθυσμοί επικίνδυνοι.
Το γέλιο αναβλύζει απ' την καρδιά,
παρασύρει το νου,
δονεί το κορμί κι οδηγεί το πνεύμα
στην αγκαλιά του Δημιουργού.
Κάθε γέλιο είναι φως
κάθε γέλιο είναι εξέλιξη
κάθε γέλιο είναι δόξα ζωής.
Η μόνη έντιμη ψήφος είναι το γέλιο.
Χώροι ανθρώπων γελαστών,
ποτέ δεν ερημώνουν...
ΠΑιδιά ανθρώπων γελαστών
ποτέ δεν ορφανεύουν...
Η Αιωνιότητα που μετριέται σε χρόνια
είναι βαριά....
Η Αιωνιότητα που μετριέται σε γέλια
είναι στιγμιαία...
Το γέλιο είναι η μόνη αξιόπιστη μονάδα μέτρησης
για τη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής.
Σάββατο 8 Μαρτίου 2008
Συνήθεια.

Κυριακή 2 Μαρτίου 2008
Αγαπημένοι μου, απόψε...
πάντα κάτι έχω αναμμένο αλλά ειδικά αυτό το βράδυ, κάθε φλόγα έχει όνομα που καίει
για ό,τι νιώσαμε ποτέ μαζί...
κάθε λακκάκι, κάθε ηχαλάκι, κάθε σουσούμι σας αφουγκράζομαι,
είμαστε μακρυά,
τόσο κοντά
όσο το Πανταχού και Πάντοτε...
όπου λιμνάζει νερό απόψε θα βλέπω τις μορφές σας,
φευγαλέες σαν τη ζωή αυτή που κάποτε μοιραστήκαμε, το ψωμί, τη μουσική, το χτυποκάρδι...
τα μαλλιά σας θυμάμαι πιο πολύ, τα μαλλιά σας αγγίζω
απόψε,
Σάββατο των Ψυχών...

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2008
Κύκλος Όνειρα: Οι Μαύρες Γυναίκες
Εκείνες τις νύχτες έστελνα τα βάρη μου στον ουρανό, όχι εκείνον που βλέπεις, τον άλλο, τον που νιώθεις να σε στηρίζει.
Κατέβαινα τότε στα βάθη του...ναι ξέρω, πώς κατεβαίνει κανείς τον ουρανό?
Δωμάτιο λευκό, με καμάρες.
Μια μικρή ομάδα γυναικών από όλες τις φυλές, ηλικίες, διαστάσεις, όλες ντυμένες στα μαύρα.
Συνέχιζαν να έρχονται, να εμφανίζονται μάλλον, σαν κάποιος να τις φυσούσε εκεί, να πάρουν σχήμα και ζωή γι' αυτόν τον κύκλο, τώρα.
Φορεσιές μαύρες, στην αρχή τρόμαξα.
Μέχρι εκεί, το χρώμα μαύρο το συνέδεα με το ζόφο.
Τα πρόσωπα ήταν όλο φως, τα μαύρα αυτά ήταν όλο φως.
Ιερό Μαύρο, ιερές γυναίκες, εκκλησία της Μάνας.
Πήραν τις αποφάσεις τους για τη Γη.
Η καθεμιά έριχνε στο κέντρο της κουβέντας την εμπειρία της σαν πετράδι, πρόσφορο, τραγούδι αρχαίο.
Γελούσαν, σφύριζαν, κοιτούσαν, κροτάλιζαν, αποταυρίζονταν κι έρχονταν πάλι εδώ, να θεραπεύσουν, να λύσουν, να συνδράμουν.
Ήμουν εκεί σα μάρτυρας μιας Ιερής Σύναξης, από τις τόσες που γίνονται κάθε που πονάμε, τώρα, πλάι μας, για μας, για τους πάντες.
Καιρό μετά συναντώ τις γυναίκες στη ζωή και τις αναγνωρίζω.
Τα χαρακτηριστικά της Γυναίκας Μαύρης είναι η ανοιχτή καρδιά, τα φορτωμένα χέρια και τα μάτια που ρωτούν κι απαντούν χωρίς να μιλούν.
Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2008
Κίνηση - Ακινησία

Η ροή από κίνηση σε κίνηση
κάνει το χώρο χορό.
Η αναπνοή περνά ομαλά και δίχως διακοπή από την κίνηση του σώματος
στην κίνηση του νου
και τον θεραπεύει.
Οι αυτοτελείς κινήσεις δε διακόπτουν τη ροή της αναπνοής,
η οποία διατηρείται
σε αέναη μετάβαση από εισπνοή σε εκπνοή, αβίαστα.
Η αναπνοή είναι η εσωτερική κι απόλυτη ατομική
διαδικασία ανανέωσης της ενέργειας της Ζωής
από όχημα σε όχημα με την ένωση αυτών,
στο γενικό Όλο.
Καμιά αναπνοή δεν είναι όμοια με την άλλη.
Η κίνηση τοποθετεί την ύπαρξή μας στο Σύμπαν
και η παύση
την αιωνιότητά μας.
Αρμονία και δυσαρμονία είναι αποτελέσματα
της συνειδητής ή μη
αναπνοής.
Κίνηση: από μέσα προς τα έξω...
Ακινησία : από μέσα προς τα μέσα...
Ο πυρήνας είναι το Ηλιακό Πλέγμα.
Αισθάνομαι την κίνησή μου πριν γίνει πράξη.
Η Κίνηση του Έρωτα είναι τέχνη απόλυτη.
Συγχρονίζονται αναπνοή και κίνηση
και γίνονται εραστές...
Δεν αναπνέουμε μόνον τον αέρα...



